مرکز بهداشت غرب اهواز

 به گزارش روابط عمومی مرکز بهداشت غرب اهواز، مریم عرفانی مهر، کارشناس برنامه ایدز و هپاتیت این مرکز، در جلسه‌ای آموزشی که برای پرسنل بیمارستان امیرکبیر برگزار شد، به تشریح جامع اهداف و برنامه‌های روز جهانی هپاتیت در سال 1404 پرداخت. این جلسه با هدف افزایش آگاهی و ارتقاء سطح دانش پرسنل درمانی در زمینه پیشگیری، تشخیص و درمان بیماری‌های هپاتیت و HIV برگزار گردید.

 

محورهای اصلی جلسه آموزشی:

شعار و اهداف روز جهانی هپاتیت 1404: در ابتدای جلسه، شعار و اهداف تعیین شده برای بزرگداشت روز جهانی هپاتیت در سال جاری تشریح شد.

دستورالعمل‌های بزرگداشت روز جهانی هپاتیت: بر اهمیت اطلاع‌رسانی، آموزش به عموم مردم و ضرورت بیماریابی فعال در گروه‌های هدف تاکید گردید.

 

گروه‌های پرخطر برای بیماریابی فعال هپاتیت C

بیماران مبتلا به HIV

زندانیان و گروه‌های آسیب‌پذیر مرتبط با HIV مصرف‌کنندگان تزریقی، زنان و مردان در معرض خطر، بیماران مقاربتی(

بیماران هموفیلی، تالاسمی و دیالیزی

آموزش جامع HIV و هپاتیت‌ها (A-B-C-D-E): سیر بیماری، علائم، راه‌های انتقال و عدم انتقال، تشخیص، درمان، عوارض و اقدامات مراکز مشاوره هپاتیت و HIV در بیمارستان ابوذر مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، قدرت بیماری‌زایی و مدت زمان ماندگاری ویروس‌های HIV، هپاتیت B و C، با تمرکز ویژه بر هپاتیت C و مواجهات شغلی، مقایسه شد.

 

نکات کلیدی پیرامون هپاتیت C

قدرت انتقال: هپاتیت C در تماس‌های شغلی ذکر شده، 10 برابر بیشتر از HIV قدرت انتقال دارد.

انتقال از مادر به نوزاد: خطر انتقال هپاتیت C از مادر مبتلا به نوزاد در طول بارداری و زایمان حدود 7% است که در صورت ابتلای همزمان مادر به HIV، این میزان به 12% افزایش می‌یابد.

ماندگاری ویروس: ویروس هپاتیت C حداقل 16 ساعت خارج از بدن باقی می‌ماند.

راه‌های انتقال: راه‌های انتقال شناخته شده‌اند و انتقال آن در روابط اجتماعی معمول رخ نمی‌دهد.

 

پیشگیری از انتقال هپاتیت C

عدم استفاده از وسایل مشترک در تزریق و غربالگری خون‌های اهدایی.

استفاده از کاندوم در روابط جنسی پرخطر.

درمان به‌موقع مبتلایان به هپاتیت C

 

چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به هپاتیت C هستند؟

هر فردی که در معرض ورود ویروس به بدن قرار گیرد، مستعد ابتلا است. اما گروه‌های زیر در معرض خطر بیشتری قرار دارند:

افراد با سابقه اعتیاد تزریقی (شایع‌ترین راه انتقال).

پرسنل بهداشتی-درمانی در صورت عدم رعایت احتیاطات استاندارد.

افرادی که از وسایل تیز و برنده مشترک استفاده می‌کنند (مانند خالکوبی).

مردان همجنس‌گرا، به ویژه در صورت مصرف مواد مخدر محرک و یا ابتلا به سایر عفونت‌های آمیزشی. )روابط جنسی با غیر همجنس نقش چندانی در انتقال هپاتیت C ندارد.)

 

علائم هپاتیت C مزمن:

این بیماری می‌تواند با علائمی چون مشکلات گوارشی (بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، اسهال، مدفوع روشن)، دردهای مفصلی و استخوانی، ضعف و بی‌حالی، سردرد، درد شکم، بثورات جلدی، خارش و زردی همراه باشد. در صورت عدم بهبود خودبخودی، هپاتیت C مزمن می‌تواند به تدریج منجر به سیروز کبدی (سختی کبد) شود که علائمی چون تهوع، زردی، خارش پوست، ورم پا، سوءتغذیه، خستگی و خواب‌آلودگی را در پی دارد. در موارد شدیدتر، سیروز کبدی می‌تواند به نارسایی کامل کبد و سرطان کبد منجر شود. لازم به ذکر است که ابتلا همزمان به هپاتیت B یا HIV، سرعت پیشرفت بیماری کبدی را افزایش می‌دهد.

 

نکات مهم در مشاوره بیماران:

پرهیز از مصرف الکل: الکل برای مبتلایان به هپاتیت C کشنده است.

عدم مصرف خودسرانه داروها: بسیاری از داروها از طریق کبد دفع می‌شوند و مصرف خودسرانه آن‌ها، حتی استامینوفن ساده، می‌تواند آسیب کبدی را تشدید کند.

پرهیز از مصرف خودسرانه ویتامین‌ها و قرص‌های آهن.

 

درمان هپاتیت C

هپاتیت C مزمن با استفاده از داروهای مؤثر، کاملاً قابل درمان است. با مصرف منظم داروها، در بیش از 95% موارد، طی 3 ماه بهبود کامل حاصل شده، ویروس از بدن پاک و از انتقال آن جلوگیری می‌شود. درمان هپاتیت C، مهمترین راه پیشگیری از گسترش این بیماری است و در حال حاضر به راحتی در دسترس می‌باشد.

 

این جلسه آموزشی با هدف ارتقای سطح دانش و مهارت کادر درمانی در مواجهه با این بیماری‌های ویروسی، گامی مهم در جهت بهبود سلامت جامعه محسوب می‌شود.